135mm Blog

Recente foto's met leuke verhalen, weetjes en anektdotes

Schaars

Dit artikel werd geschreven door Roeland op Thursday, 31 August, 2017

De artikels waren schaars de afgelopen twee maanden en dat is een beetje onverwachts. Heel de beensituatie zorgde namelijk voor meer tijd dan normaal. Jammer genoeg is twee maanden verplicht stilzitten, in het hartje van de zomer, niet echt bevorderlijk voor de inspiratie. Ergo: ik had wel tijd om te schrijven, maar geen boeiende onderwerpen. Maar first things first: been-update!

Portretfotograaf in Leuven

Turven op gips

Intussen heb ik zes (lange en saaie) weken gips goed en wel doorstaan. Het was wat met het figuurlijke (gelukkig) vallen en opstaan, maar het is gelukt. Vallen en opstaan zoals in: gips moeten laten vervangen wegens “veel te nauw en daardoor pijnlijk en jeuk om gek van te worden”. De les die ik hieruit geleerd heb: kies niet voor een synthetische zwemgips want die dingen jeuken veel meer dan de klassieke variant. Toegegeven: die vijf minuutjes op een dag onder de douche is een zwemgips leuk, maar de andere drieëntwintig uur en vijfenvijftig minuten is het afzien van de bovenste plank. No go dus. Naast het “ik heb een andere gips nodig en wel snel”-verhaal was er nog een of andere infectie met blaren als gevolg, maar ook dat hebben we overleefd.

Portretfotograaf Leuven

Zagen maar!

Mits een stevige portie geduld werd zo 11 augustus bereikt, de dag waarop ik van de dokter het verdict kreeg: gips mag eraf, maar steunen mag nog niet. De belasting van het intussen genezende bot mag slechts opgevoerd worden aan tien kilo per week. Mijn lichaam is mijn tempel, maar jammer genoeg eerder van het Romaanse type: eerder robuust dan slank. Ergo: eer ik mijn bescheiden 85 kilo mag dragen op dat bot (en dus normaal mag stappen), schrijven we jammer genoeg pas eind september. Intussen wordt er wel kine-gewijs geoefend, dus laat ons hopen dat ik op 22 september te horen krijg dat ik de krukken met een grote boog het luchtruim in mag sturen. Fingers crossed.

Portretfotograaf Leuven

Nat in Nieuwpoort

Kort samengevat: op de dag dat de zomer in de herfst verandert, zal ik er twaalf redelijk sedentaire weken hebben op zitten. Gelukkig maak ik intussen wel vorderingen op vlak van mobiliteit: hier in huis verplaats ik me al voorzichtig met één kruk. En dus ook één vrije hand, wat al een serieuze vooruitgang is. Laat me het erop houden dat ik intussen nog meer bewondering heb gekregen voor alle minder validen die levenslang op krukken of in een rolstoel door het leven moeten.

Portretfotograaf Leuven

Duinen en wolken

Dit gezegd zijnde begrijp je ongetwijfeld dat ik er niet de meest boeiende en blogwaardige zomer heb opzitten, wat het gebrek aan artikels hier verklaart. Maar dat is niet de enige reden. Er wordt namelijk gewerkt aan een nieuwe website en dus ook een nieuw design voor de blog. Samen met de websitebouwer heb ik echter besloten om de bestaande artikels hier op deze blog niet over te nemen naar de nieuwe site. Ik start binnenkort dus met een, letterlijk, schone lei. Maar psychologisch betekent dat voor mij ook dat ik nu op deze blog het gevoel heb dat alle moeite voor nieuwe artikels een beetje verloren is. Toegegeven, dat is overdreven, maar toch…

Portretfotograaf Leuven

Vliegeren

Niet dat dit artikel daarmee meteen het laatste zal zijn op deze vertrouwde stek: heel binnenkort mag je een knoert van een aankondiging verwachten die vooral de trouwers in 2018 uitermate zal interesseren. Die aankondiging zal uiteraard, naar aloude traditie, ook hier te lezen zijn. Intussen zal je het met enkele erg schaarse vakantiefoto’s moeten doen. Gemaakt tijdens twee dagen Nieuwpoort, want iets exotischer zat er dus niet in. Maar we hebben de zon gezien en zand tussen de tenen gehad (aan beide voeten!), dus we kunnen weer even verder.

Tot binnenkort,

Roeland

0
Reacties afgesloten