Maandag 24 september stond al enkele weken in mijn agenda gemarkeerd: de officiële, real-life voorstelling van de nieuwe Nikon Z6 en Z7 camera’s.  Weinig boeiends voor wie niet met fotografie bezig is, maar voor wie dat wel is best wel groot nieuws.  Zelf ben ik al twintig jaar een trouwe Nikon-gebruiker en neem daarbij nog dat ik momenteel op het punt sta om te investeren in een nieuwe camera, dan begrijp je waarschijnlijk wel dat ik hier al even naar uitkeek.

Niet dat ik sinds de aankondiging van deze nieuwe camera’s stilgezeten heb.  Het regende al enkele weken reviews op het web en ik heb ze vrijwel allemaal bekeken denk ik.  Maar een review is natuurlijk niet hetzelfde als een echte “hands on experience” zoals dat dan heet, vandaar de markering in mijn agenda.  Voor wie niet helemaal kan volgen even de hele uitleg?  Als een fabrikant een nieuwe camera op de wereld loslaat, wordt dat eerst en vooral aangekondigd met een presentatie voor pers en een select publiek.  Wat promo-video’s, een duur event,…  Daarna krijgen stelselmatig meer en meer mensen de kans om het toestel even te bekijken:  wereldwijd volgen er meer voorstellingen, presentaties etc waar telkens enkele toestellen “getest” kunnen worden.  Uiteraard krijgen de grote winkelketens eerder de kans om zo een event bij te wonen dan de lokale dealers en fotografen.  Vandaar dat er voor mij enkele weken tussen de aankondiging en een effectieve “presentatie” zaten.  Waardoor ik het dus even moest stellen met het bekijken van reviews van anderen die al eerder op bezoek konden bij Nikon.

Nog even ter herinnering voor ik verder werk naar de clue van dit artikel:  ik hecht bitter weinig belang aan cameramerk en -type.  Het ding moet betrouwbaar zijn en goed in de hand liggen, de beeldkwaliteit moet top zijn en alles moet passen binnen het budget.  Lees:  zowat elke camera op de markt voldoet aan de criteria tegenwoordig (op dat budget na dan).  Het is de fotograaf die de foto maakt, niet de camera.  Zoiets.  Of nog:  het zal me worst wezen welk merk of type er op staat, als het ding maar in grote lijnen doet wat ik er van verwacht.

Maar na heel wat slapeloze nachten had ik het gigantische aanbod al teruggewerkt naar drie mogelijke scenario’s. 
1) De Nikon D850 en een nieuwe telelens (mijn huidig exemplaar heeft focus-problemen), zeg maar de logische opvolger van mijn huidige setup.  Kostprijs om en bij de 7200€ (ja dat lees je goed!).  
2) De nieuwe Nikon Z7 met dezelfde nieuwe telelens, zeg maar “het nieuwste van het nieuwste, met alle kinderziekten van een volledig nieuw type camera erbij”.  Kostprijs om en bij de … 7200 € (ja, dat lees je nog altijd goed!).  
3) De Sony (ja ook dat lees je goed) a7r3 (wie verzint het) met een telelens, zeg maar de minder logische overstap naar een nieuwe speler op de professionele markt.  Kostprijs om en bij de 6200€.  Net iets minder duur dus, maar dan wel met de vette kanttekening erbij dat mijn huidige nikon-lenzen niet bruikbaar zijn met die camera van Sony.  Twee aparte systemen naast elkaar dus.

Met de Sony uit optie 3 had ik intussen bij wijze van test al een trouwreportage geschoten, naar alle tevredenheid.  Op wat details na, maar de perfecte wereld bestaat niet.  Optie 1 is het minst vernieuwend en is me meer dan vertrouwd genoeg om geen verdere research nodig te hebben.  Mijn beslissing zou dus vallen na de “hands on” met de camera uit optie 2.  Iedereen nog mee?  Want nu komt de verrassing.

In de auto op weg naar de Nikon-voorstelling in Sint-Truiden had ik dankzij de files meer dan genoeg tijd om na te denken.  En daarbij zag ik het licht:  die voorstelling kon me gestolen worden.  Laten we eerlijk zijn:  wat ging die Nikon-dude (of dudette) me in godsnaam nog kunnen bijbrengen?!  Die kerel (of kerel-in) zou maar één missie hebben:  alle aanwezigen overtuigen dat deze camera de enige weg is naar een betere toekomst.  Dat ik hem (de camera, niet de kerel) ook even zou mogen vasthouden leek me ineens ook weinig relevant:  alle issues die ik mogelijk zou tegenkomen in functies en gedrag van de camera worden toch toegeschreven aan: “Het is nog maar een pre-productie-model, eh meneer, de firmware gaat nog veranderen”.  Andere dingen zoals het minder goed in de hand liggen van de camera heb ik al tot vervelens toe gehoord.  Reviews van anderen, remember?

Kortom:  op 500 meter van de parking (letterlijk) besloot ik dat ik mijn avond nuttiger kon vullen dan met de Nikon-goed-nieuws-show en keerde ik gezwind de kar terug richting Leuven.  Bedankt voor de uitnodiging maar ik heb in extremis gepast.

Welke van de drie opties het dan gaat worden?  Ik gooi in de nabije toekomst wel een muntje op om het lot te laten beslissen of zo.  Jullie zullen de eersten zijn die het lezen…

Vond je dit artikel nuttig en wil je meer lezen?  Like dan zeker ook de 135mm facebookpagina (www.facebook.com/135mm.leuven), je vindt er geregeld nieuwe updates en nieuws, en links naar nieuwe artikels op deze blog.  Je kan ook inschrijven op de nieuwsbrief (http://eepurl.com/dkyVc9) om speciale aankondigingen en promo’s zeker niet te missen.

C U soon,

Roel