Mijn nieuwe persoonlijke project, "Creators", bleef tot nu toe redelijk onder de radar.  Maar dat is volledig bewust en zoals ik het wil.  Mijn agenda zit intussen eivol met allerlei opdrachten, deadlines en afspraken, waardoor het niet meer haalbaar is om er nog te veel persoonlijk werk bij te nemen.  Dat is trouwens volledig in lijn met hoe ik het mij had voorgenomen toen ik er begin dit jaar aan begon.  De vorige portretreeks, www.365faces.be, was veel intensiever om te doen en kreeg daardoor ook veel meer aandacht:  elke dag een nieuw portret, dus ook elke dag nieuwe aandacht.  Voor "Creators" wou ik het bewust rustiger aan doen.  Geen deadline of druk, gewoon af en toe een nieuwe afspraak voor een portretsessie in de studio.  Deze keer niet open voor zomaar iedereen, maar enkel voor mensen die, al dan niet professioneel, creatief bezig zijn.  

Dat "creatief bezig zijn" is trouwens heel breed te interpreteren, dus je hoeft zeker geen Picasso, Cartier-Bresson of Sergio Herman te zijn om in aanmerking te komen hiervoor.  Of je nu metser, schrijnwerker, architect, (hobby-)muzikant of kunstschilder bent:  iedereen die al eens iets creatiefs durft te ondernemen is zeker welkom.  Alle portretten worden wel hier in de studio gemaakt, dus niet op verplaatsing of in je atelier.  Mijn bedoeling hiermee?  Heel eenvoudig deze keer:  een leuke reeks portretten creëren van boeiende mensen met een leuk verhaal.  Technisch allemaal op dezelfde manier uitgevoerd: zelfde achtergrond en belichting (vandaar de keuze voor de studio), maar ongetwijfeld allemaal met een andere insteek en elk zijn of haar eigen karakter.

Vorige week was het de beurt aan Sofie.  Sofie ontwerpt en maakt kleding en had hier zeker een en ander over te vertellen.  Wat me echter meteen opviel toen we aan de praat geraakten was dat ook zij te maken heeft met een spijtige trend die we als creatievelingen allemaal wel kennen:  dat veel mensen ons vak niet naar waarde kunnen schatten.  Ik wil dit artikel zeker niet laten verglijden in zwartkijkerij, maar het is altijd jammer om te horen hoe steeds meer mensen verwachten dat creativiteit niet betaald hoeft te worden.  "Je doet dat toch graag?".  "Zo veel voor gewoon wat (vul hier eender welke creatieve bezigheid in)?".  Terwijl iedereen het ronduit belachelijk vindt om bij een bakker binnen te stappen, een brood te vragen en vervolgens te beginnen argumenteren dat 2,2€ toch wel veel is voor wat bloem en gist, is dat toch een mentaliteit waar we als creatievelingen dagelijks het hoofd aan moeten bieden.  Het wordt maar al te vaak vergeten dat die leuke foto, dat geweldige stuk muziek of die leuke kledij het resultaat zijn van een mix van eerst en vooral een creatieve visie, maar ook gewoon van enorm veel tijd om een vak te beheersen, bij te scholen, nieuwe technieken te leren en niet te vergeten uren oefening, vallen en weer opstaan.  En jawel: al die moeite, al dat bloed, zweet en tranen om beter te worden in ons vak, dat zie je wel degelijk in het eindresultaat.  Ergo: dat betaal je voor klein stukje ook mee in ons product...  

Het is dus altijd jammer om te horen dat ook andere creatievelingen gebukt gaan onder de druk van de "vraag naar meer, voor minder centen".  Maar om op een positieve noot te eindigen: er zijn gelukkig ook veel mensen die het plaatje wel snappen en die ons werk naar waarde weten te schatten.  En daar doen we het voor.  

Bedankt in ieder geval aan Sofie voor de leuke babbel en ditto portretsessie!

Vond je dit artikel nuttig en wil je meer lezen?  Like dan zeker ook de 135mm facebookpagina (www.facebook.com/135mm.leuven), je vindt er geregeld nieuwe updates en nieuws, en links naar nieuwe artikels op deze blog.  Je kan ook inschrijven op de nieuwsbrief (http://eepurl.com/dkyVc9) om speciale aankondigingen en promo’s zeker niet te missen.

C U soon,

Roel