Als ik het hier op deze blog heb over productfotografie, dan gaat het meestal over het feit dat er “wel heel erg veel bij komt kijken”.  Maar mijn ervaring leert me dan ook dat heel wat mensen, of beter:  mogelijke klanten, daar echt geen idee van hebben.  De meeste ondernemers hebben zelf al wel ooit, al dan niet met de smartphone, hun producten gefotografeerd.  Al dan niet naar hun eigen tevredenheid.  Meestal zien ze wel dat het resultaat van een beroepsfotograaf stukken beter is, maar heel vaak denken ze dat dat enkel ligt aan “een beter fototoestel”, in het beste geval aan “beter licht”.  Maar als beroepsfotograaf kan ik je verzekeren dat het meestal helemaal niet aan dat fototoestel ligt.  Aan het “betere licht” misschien wel, maar beter licht krijg je niet noodzakelijk door beter materiaal, maar eerder door je eigen ervaring en creativiteit.

Gelukkig weet de klant waarvoor ik de foto’s bij dit artikel maakte dat al langer dan vandaag.  Ik doe voor hen intussen al meer dan vijf jaar vrijwel alle productfotografie van hun assortiment smartphone-accessoires.  Je hebt die foto’s trouwens al ongetwijfeld gezien zonder het te beseffen:  je vindt ze op de verpakkingen van Azuri-spullen die verdeeld worden bij vrijwel alle grote retailers:  van Fnac tot Mediamarkt, van Bol.com tot Proximus, Makro, Dreamland,… Noem maar op.   De producten die ik deze keer fotografeerde mag ik trouwens nog niet tonen hier, maar daar gaat het nu niet om.  Ik had het over alles wat bij dergelijke foto’s komt kijken.

In dit geval werd er gevraagd om de producten in kwestie, car-kits voor smartphones, niet alleen tegen een standaard witte achtergrond te fotograferen, maar ook “in gebruik”, dus in de wagen.  Wie niet beter weet zou dan denken dat je die dingen gewoon in je wagen monteert, even klikt en de kous is af.  Niet dus.  Door de ruiten zou je dan de achtergrond zien, weliswaar onscherp, met alle afleiding tot gevolg: muren, bomen, andere auto’s,…   Om nog maar te zwijgen van het feit dat je dan afhankelijk bent van het licht van het moment:  hard zonlicht, of net heel weinig licht in geval van slecht weer.  Of regen op de ruiten en ga zo maar door.  Geen optie dus als het resultaat perfect moet zijn en ook nog wat consistent over alle foto’s.  Want de bedoeling is uiteraard dat eventuele volgende producten die later nog moeten gefotografeerd worden, dezelfde look en feel hebben op de uiteindelijke foto’s.  Controle over het licht en omstandigheden is dus cruciaal.

Die reproduceerbaarheid heb je alleen maar als je alle variabelen van begin tot einde onder controle hebt.  En laat dat nu net zijn wat veel tijd en creativiteit vergt, en wat dus ook wel eens over het hoofd gezien wordt.  In dit geval begon het al met het zoeken naar de meest geschikte auto:  de producten in kwestie moeten er uiteraard in gemonteerd kunnen worden (geschikt dashboard, ventilatieroosters,…) en liefst ziet het interieur er wat “clean” uit, want de aandacht moet uiteraard gaan naar het product zelf en niet naar het dashboard.  Maar na wat rondkijken en een vergelijkende studio van dashboards van wagens van familie en vrienden, besloot ik dat mijn eigen auto de beste optie was.  Geheel toevallig trouwens maar dat terzijde.  

Volgende stap: het uitzicht door de ramen.  Voor een clean beeld zijn die ramen best gewoon wit.  Je zou dat achteraf kunnen photoshoppen, maar dat vergt heel wat tijd en jaagt dus het budget voor de klant de hoogte in.  En het strookt trouwens ook niet met mijn eigen filosofie om alles zo veel mogelijk in camera correct te hebben.  Kortom: de zichtbare ramen van de auto worden afgeplakt met kalkpapier.  Witte ramen:  check!

Maar dat kalkpapier houdt heel wat licht tegen.  Volgende stap dus:  zorgen voor meer licht.  Achter elk van de afgeplakte ramen komt dus een studioflits.  Op die manier heb je niet alleen het licht onder controle (reproduceerbaarheid, remember?), maar wordt dat licht ook mooi zacht zodat niet alleen het interieur van de wagen, maar vooral ook het product in kwestie er top uitzien.  Op voorwaarde uiteraard dat je erin slaagt om het flitslicht en het aanwezige daglicht mooi in balans te krijgen.  Maar dat is niks onoverkomelijks met wat ervaring, zoeken en prutsen met een lichtmeter.  Voeg daarbij nog een gezond assortiment aan witte kaartjes en spiegeltjes om binnen in de wagen de donkere hoekjes van het product wat bij te lichten, en je komt tot productfoto’s die er niet alleen goed uit zien, maar ook perfect reproduceerbaar zijn in de toekomst.

Na heel dat proces, waar je al gauw enkele uurtjes zoet mee bent, heb je dan een reeks meer dan behoorlijke foto’s waarmee je in photoshop aan de slag kan.  Want ook dat hoort er onherroepelijk bij: vaak zijn er foto’s nodig van producten die nog niet beschikbaar zijn, dus komt het erop neer om sterk gelijkende producten te fotograferen en die foto’s in postproductie aan te passen:  kleuren aanpassen, afmetingen veranderen etc…  Want foto’s voor verpakkingen zijn hetzelfde verhaal als de kip of het ei:  het allereerste product dat van de band rolt moet in een allereerste doosje met daarop… inderdaad:  een foto van datzelfde product.  Ik ben er echter redelijk zeker van dat aan de kip en het ei geen photoshop te pas komen zoals in dit geval, maar soit.

Vond je dit artikel nuttig en wil je meer lezen?  Like dan zeker ook de 135mm facebookpagina (www.facebook.com/135mm.leuven), je vindt er geregeld nieuwe updates en nieuws, en links naar nieuwe artikels op deze blog.  Je kan ook inschrijven op de nieuwsbrief (http://eepurl.com/dkyVc9) om speciale aankondigingen en promo’s zeker niet te missen.

C U soon,

Roel