Wat is dat toch met die portretten bij Koffie Onan?  Wel, gedeeltelijk kwam dat initiatief tot stand om me toch enigszins productief te voelen tijdens mijn wekelijkse bezoekje aan de coolste koffiebar in Leuven.  Maar de drang om weer een persoonlijk projectje te starten was een even grote drijfveer.

Mijn 365 faces project was nogal intensief:  elke dag opnieuw iemand anders vinden om te portretteren op locatie was op zijn zachtst uitgedrukt een grote uitdaging.  Iets dergelijks opnieuw doen zie ik niet meteen zitten, maar dat betekent niet dat ik geen zin heb in vrij werk uiteraard.  Integendeel:  ik heb een aversie voor routine in mijn werk, vandaar ook de beslissing om even geen nieuwe trouwreportages meer aan te pakken.  En er is, wat mij betreft, maar één manier om routine tegen te gaan en een nieuwe insteek te vinden voor de invulling van betaalde opdrachten:  vrij werk maken.  Voor wie die term niet kent, vrij werk is (fotografie-)werk dat je doet zonder klant of opdrachtgever, maar gewoon “voor jezelf”.  Een creatieve uitlaatklep.

Maar dat dat vrij werk voor mij als portretfotograaf nog steeds portret-gerelateerd is spreekt voor zich.  Bij dat vorige project, 365 faces, miste ik één ding:  het verhaal van de mensen die ik fotografeerde.  Bij die korte ontmoetingen was er uiteraard ook telkens wel een heel korte babbel, maar over het algemeen niet genoeg om de geportretteerden wat beter te leren kennen.  Ergo:  365 leuke portretten, maar zonder veel backstory.

Dat gemis aan meer achtergrond wil ik goedmaken door de “koffiebar-portretten” die ik al enkele keren heb aangekondigd.  Bij mijn wekelijkse bezoekje aan Koffie Onan roep ik mensen op om ook even langs te komen voor een koffie en een on-the-fly portret.  Wat mij betreft is dat de meest geschikte setting voor een leuke babbel:  relaxed achter een koffie op “neutraal terrein”.  Geen intimiderende studio of drukke locatie, maar lekker laid-back in een toffe sfeer.

Dirk was alvast de eerste die vorige week even langskwam.  Toegegeven, we kennen mekaar al langer dan vandaag, maar het was daarom niet minder leuk om hem te zien binnenkomen.  Ik herken trouwens heel veel van mezelf in zijn verhaal:  de nood aan leuke uitdagingen, creatief bezig zijn,…  Dirk is sinds kort Wim Hof Method instructeur: ademhalingstechnieken, ontspanningsoefeningen, confrontatie met koude, connectie met de natuur,… Dirk kan er uren gepassioneerd over vertellen.  Niks werkt even motiverend als iemand met passie horen vertellen over zijn vak, dus dit was wat mij betreft het perfecte eerste “koffie-portret”.

Voor wie nog aarzelt om ook even langs te komen voor zijn of haar portret:  dat portret hoeft echt niet per se IN de koffiebar gemaakt te worden.  Na ettelijke honderden portretten op locatie durf ik in alle bescheidenheid wel zeggen dat ik er op elke straathoek wel in slaag om een leuk en spontaan portret te vereeuwigen.  Laat je daar dus vooral niet door inhouden…  Wie dit volledig ziet zitten houdt best mijn Instagram en Facebook in de gaten, want daar laat ik, min of meer last-minute, weten wanneer ik richting Koffie Onan vertrek.  Stay tuned!

Vond je dit artikel nuttig en wil je meer lezen?  Like dan zeker ook de 135mm facebookpagina (www.facebook.com/135mm.leuven), je vindt er geregeld nieuwe updates en nieuws, en links naar nieuwe artikels op deze blog.  Je kan ook inschrijven op de nieuwsbrief (http://eepurl.com/dkyVc9) om speciale aankondigingen en promo’s zeker niet te missen.

C U soon,

Roel