De laatste tijd leg ik de focus op mijn sociale media en hier op mijn blog heel erg op portretfotografie.  Je zou bijna vergeten dat ik nog andere dingen doe.  Productfotografie omvat het grootste deel van die andere activiteiten:  packshots voor webshops, sfeerbeelden van producten voor op websites en geprinte campagnes,… Je kent het wel.  Afgelopen week heb ik bijvoorbeeld een nieuwe reeks productfoto’s afgewerkt voor een klant die de verpakking van een reeks smartphone-accessoires aan het wijzigen is.  Nieuwe verpakking, dus nieuwe foto’s.  Volgens sommigen ook niet het meest creatieve werk, maar je zou versteld staan.  Zo was de opdracht voor het packshots van de oortelefoon redelijk rechttoe rechtaan:  zorgen dat alle items duidelijk in beeld zijn tegen een lichte achtergrond.  De creativiteit zit dan vooral in het vinden van een beeld dat niet alleen aangenaam is om naar te kijken, maar ook uitvoerbaar is.  Ik hoef er geen tekeningetje bij te maken als ik zeg dat die dunne snoertjes een nachtmerrie zijn om “clean” in beeld te hebben.  Dus in de praktijk wil je zo weinig ervan in beeld, al was het maar omdat dat snoer op zich weinig bijdraagt aan het beeld.  Door dergelijke praktische dingen wordt je enerzijds beperkt, maar dat is net wat je creativiteit aanscherpt.  In dit geval kwam ik zo al snel op het idee om met niveauverschillen te werken:  het snoer kan weggewerkt worden onder het niveaverschil en toch creëer je een beeld dat wat origineler is op die manier.  Voor de techneuten:  door het niveauverschil is het ook makkelijker om alles scherp in beeld te brengen omdat alle items het scherpstelvlak van de camera volgen.

Kortom:  heel wat technisch gepruts met snoertjes en dergelijke in de studio de laatste dagen.  Maar toegegeven:  als je een hele dag bezig bent geweest met het vast tapen van oortelefoontjes op een mini-set, dan heeft een mens daarna al eens nood aan “echte” creativiteit.  Daarom ging ik zondag, ondanks het rotweer, met plezier nog eens op pad in Leuven met de camera.  Ook vooral om de creativiteit en inspiratie aan te scherpen.

Iedereen weet namelijk wel (denk ik) dat ik niets liever do dan “urban style” portretsessies:  met mijn klant of model de stad in voor een spontane, laid-back fotosessie op een wat minder typische locatie (lees: liefst een donker hoekje).  Maar voor die werkwijze is het enorm belangrijk dat je je als een vis in het water voelt met je camera op een urban locatie.  Want hoe houd je die achtergrond mooi clean in beeld?  Hoe hou je het licht onder controle ook al is het een vreselijk grijze dag?  Dat soort van problemen los je maar op één manier op:  oefenen en urenlang fotograferen.  Net als bij gitaar leren spelen bijvoorbeeld. Geloof me vrij:  ook daar weet ik alles van (eelt op mijn vingers als bewijs voor wie het niet gelooft).  Dat is iets wat velen blijven onderschatten:  zelfs na meer dan 20 jaar met fotografie bezig te zijn, “oefen” ik nog geregeld.  Nieuwe omgevingen, nieuwe technieken,…  Enkel op die manier bouw je voldoende bagage op om ook bij een “lastigere” portretsessie een tof resultaat neer te zetten.

Dat gezegd zijnde:  bij dergelijke “oefensessies” in de stad is iedereen altijd welkom om mee te gaan. Want net als bij muziek maken geldt ook bij fotografie: samen is het vaak veel leuker, en zeker veel inspirerender.  Wil je in de nabije toekomst ook eens mee op pad, hou dan zeker mijn sociale media in de gaten.  Vaak zijn het last-minute oproepen, maar dat maakt het extra rock’n roll…

Vond je dit artikel nuttig en wil je meer lezen?  Like dan zeker ook de 135mm facebookpagina (www.facebook.com/135mm.leuven), je vindt er geregeld nieuwe updates en nieuws, en links naar nieuwe artikels op deze blog.  Je kan ook inschrijven op de nieuwsbrief (http://eepurl.com/dkyVc9) om speciale aankondigingen en promo’s zeker niet te missen.

C U soon,

Roel