Ik weet dat ik een beetje in herhaling val, maar Parijs is nu eenmaal ALTIJD een goed idee. Vorige keer was het nog een tripje met enkele cursisten bij de workshop straatfotografie, maar afgelopen weekend ging ik nog eens terug voor de lol, voor mezelf dus. Met de trein duurt het vanuit Herent welgeteld een uurtje of twee om in het hart van de Lichtstad te geraken dus het zou zonde zijn om daar niet geregeld gebruik van te maken! Bij elk tripje probeer ik niet alleen mijn favoriete adresjes te bezoeken, maar ik heb ook telkens wel een lijstje met nieuwe plekken om te gaan bekijken. Dat zijn dan zelden de traditionele kerken en musea (nooit eigenlijk), maar meestal (hoe kan het ook anders) bars, restaurants, foto-gallerijen, plekken met leuke streetart en nog meer van dat leuks.
Hoewel ik dus altijd wel een “Nog te ontdekken” lijst heb, bereid ik dit soort trips zelden in detail voor. Ik geloof heilig in het concept van je neus achterna gaan op vakantie en laat dus heel veel over aan het toeval. De lijstjes zijn met andere woorden een leidraad, de concrete invulling van de dag gebeurt op het moment zelf. Op die manier wordt bij elke citytrip de lijst met “Nog te ontdekken” plekken nog steeds langer, ook al worden er ook dingen afgevinkt. Lees: ik ga nog heel vaak terug moeten naar Parijs.
De highlights van deze trip, in willekeurige volgorder, wil ik jullie niet onthouden, dus beschouw dit lijstje als een mini citytrip-gids. Misschien wordt het trouwens wel tijd om eens echt aan een “officiële” gids te werken, want in alle bescheidenheid heb ik wel een leuke lijst verzameld intussen. Anyway, de lijst van afgelopen weekend dus.
“Le 1905”
Deze verborgen cocktailbar is mijn vaste stek. Ik ging al vaak in mijn eentje naar Parijs en deze parel voelt even vertrouwd als mijn eigen woonkamer. Het is er mega gezellig, het interieur reflecteert alles waar de stad voor staat, de cocktails zijn er overheerlijk en als kers op de taart wordt dit alles overgoten met goeie muziek: van no-nonsense rock tot traditionele jazz (die laatste live op vrijdagavond). Kortom: deze plek MOET je bezoeken als je meer dan één dag verblijft in de stad.
“Le verre volé”
Deze wijnbar is niet alleen gespecialiseerd in natuurwijnen (geen paniek: ze zijn daar ECHT lekker), maar biedt een beperkte maar OVERHEERLIJKE menukaart om te eten. Op het eerste zicht lijkt deze plek niet super uitnodigend want er zijn plekken die beter gestyled zijn, maar vertrouw me: hier MOET je gaan eten! De menukaart verandert bijna dagelijks en er staat steevast meer dan één topper tussen. Wij waren deze keer van onze sokken geblazen door de gegrilde octopus met ketchup van pepertjes en de chocomousse is er pure wereldklasse, nog altijd. Reserveren is hier een must maar dat awkward telefoontje in je best behaarde Frans is absoluut de moeite waard. Als ik mee mag bel ik voor jou! Niet onbelangrijk detail: het is hier zelfs niet duur…
“The Mobster”
Weer een cocktailbar! De naam verraadt het al: hier waan je je in een of andere clandestiene bar tijdens de Amerikaanse drooglegging. Dat is dan ook het concept in veel zogeheten “speakeasy’s”: verborgen bars waar je niet zomaar binnen loopt maar waar de drempel wat hoger is. In het geval van The Mobster zie je buiten enkel een vintage telefooncel. Neem de hoorn van de haak, beantwoord de vraag en als je antwoord juist is mag je binnen, zo simpel is het. Deze bar stond al even op mijn lijst en ik ben blij dat ik ze ontdekt heb. Een leuke ervaring en de cocktails zijn er, uiteraard, delicieus.
“Café Marlette”
Ontbijten in je hotel is zonder vind ik in Parijs. In elk café of bistrot kan je het typische ontbijtmenu scoren aan een zeer democratische prijs: voor ongeveer 8 euro kan je letterlijk overal een koffie, fruitsap, croissant en stuk baguette scoren. Maar net daarom is het vinden van net dat tikkeltje meer en beter op ontbijtvlak niet altijd evident. Credits voor deze ontdekking gaan trouwens naar Ann, want zij vond deze unieke plek die al na het eerste bezoek op mijn “all time favorite” lijstje staat. Het ontbijt is er iets duurder dan de standaard 8 euro, maar je krijgt waar voor je geld. Betere koffie, ruimte keuze aan gebak en het zachtgekookt eitje met soldaatjes is pure nostalgie die je enkel in Parijs zal vinden. Het is er druk en klein maar net daardoor ook gezellig. Aanrader zonder meer!
“Musée de la vie romantique”
Ok ok, af en toe moet je ook een beetje cultuur opdoen naar het schijnt. Deze tip vond ik op een aantal plaatsen terug en met de gratis inkom riskeer je niks. Zoals ik al zei ben ik geen fan van de traditionele musea, maar deze villa tjokvol schilderijen uit de Romantische periode past wel in de parijse sfeer. Als je echt elke portret of schilderij in detail wil bestuderen ben je hier wel even zoet, maar wij kozen ervoor om het bezoekje kort te houden. Net lang genoeg om de stijl te appreciëren. Ik werd vooral warm van enkele vitrinekasten met items zoals handgeschreven brieven, pennen, inkt en wasstempels. Parijs zit vol met concept-stores waar je de moderne (en vaak veel te dure) items vindt, maar in dit museum kan je zien waar al die ontwerpers, designers en moderne merken hun mosterd halen. Leuke plek, al was het maar om te kunnen zeggen dat je niet alleen gegeten en gedronken hebt.
“Marché aux puces” in Saint-Ouen
Parijs staat synoniem voor vintage shoppen en brocante en dat is nergens zo duidelijk als in het noordelijke Saint-Ouen. Als je uit het metrostation van Porte de Clignancourt stapt zou je denken dat je in het meest ongezellige stukje Parijs bent aanbeland en dat is misschien ook zo. Maar bijt even door om voorbij de illegale markt vol namaak merkspullen te komen en de ingang van de echte vlooienmarkt te vinden. Eens je daar bent verandert de sfeer ten goede: een eindeloze wirwar van steegjes vol met uiterst schattige winkeltjes vol antiek, vintage en brocante. Deze plek is niet alleen super charmant, maar net daarom intussen ook wereldberoemd. Meer en meer hoor je er Amerikaanse designers waanzinnige prijzen neertellen voor de meest uiteenlopende items die ze dan in New York gebruiken om de penthouses van hun rijke klanten mee te stylen. Jammer, want dit drijft de prijzen tot onnatuurlijke hoogten! Als je hier nog een goeie deal wil doen zal je dus bij de pinken moeten zijn. Ik werd er verliefd op een miniatuur peper- en zoutstel waar de verkoper 50 euro voor vroeg, dus 25 euro voor een mini glazen potje van drie centimeter hoog. Enkele winkeltjes verder vond ik een gelijkaardig setje voor 35 euro met een zilveren schoteltje erbij. Kortom: laat je emoties niet de bovenhand nemen. Toegegeven, ook die les leerde ik van mijn emotioneel stabielere reisgenoot, waarvoor dank!
“Galerie Portfolio”
Parijs is doorspekt met kunstgalerijen, maar als fotograaf heb ik uiteraard een voorkeur voor fotoprints. In deze winkel vind je een waanzinnige collectie fotoprints van concerten en filmsets. Altijd al een originele fotoprint gewild van een concertfoto van U2 uit de seventies, de filmset van je favoriete Batman-film of een genummerde editieprint van Brigitte Bardot? Dit is de place to be! Ik kocht er bij een vorige trip al een leuke print van Jack Nicholson tijdens de opnames van The Shining. Just sayin’.
Mijn lijst met toppers in Parijs is veel langer dan dit, maar dit zijn de plekken die afgelopen weekend de highlights waren van onze trip. Heb je zelf nog gouden tips? Laat het me dan zeker weten! Wie weet komt er dan vroeg of laat een echte Parijs-gids…
A bientôt!
Roland