Toerist in eigen land
Het stond al een tijdje op de planning hier: een avondje stappen in Brussel. Ik steun al eens graag de lokale horeca, dat is geen nieuws. Maar het begrip “lokaal” neem ik ruim: Brussel mag af en toe zeker niet aan de aandacht ontsnappen. Als liefhebber van de leukere cocktailbars is het aanbod in eigen stad sowieso wat beperkt en ben ik dus verplicht om af en toe mijn horizon te verbreden. Zodoende trok ik gisterenavond met de trein van Herent naar Brussel om een stapje in de wereld te zetten. De camera ging uiteraard mee, want de “foto van de dag” (365-project, remember) moest nog ingeblikt worden. Het plan was om even in Brussel-Centraal rond te blijven hangen om daar wat “straatfotografie” te doen. En zo geschiedde ook, getuige de foto’s hieronder. Ik nam me instant ook voor om dit vaker te doen, want verandering van spijs doet eten, ook op fotografisch vlak. (Lees verder na de foto’s)
Wat ik op dat moment echter nog niet besefte was dat er nog meer gefotografeerd zou worden die avond. Want in de eerste bar van de avond, Mappa Mundo, een zalige plek op het Sint-Goriksplein, maakte ik kennis met een Canadese toeriste die eerder op de dag was aangekomen in Brussel. Zij is een weekje op vakantie in België en volgde met plezier ons gezelschap om wegwijs gemaakt te worden in Brussel. Perfecte illustratie trouwens van hoe “alleen reizen” nooit letterlijk genomen mag worden. Want zelf heb ik ook al meermaals ervaren dat de tripjes waar je het meest met anderen in contact komt, net die zijn waar je in je eentje aan begint. Anyway, zij had haar persoonlijke gidsen gevonden en zo werd het ook voor mij een avondje met net dat tikkeltje meer cultuur dan ik had verwacht. (Lees verder na de foto’s)
Nu ja, cultuur… Laten we ook niet overdrijven: Manneke Pis was uiteraard niet nieuw voor mij en de Grote Markt was dat ook niet, maar het was wel een mooie gelegenheid om zelf nog eens te passeren op die plekken die ik anders eerder zou vermijden. Eten deden we bij Billie oftewel het vroegere “Monk”: leuke plek met ditto decor waar je voor weinig geld een eerlijke pasta scoort. En, zo bleek, ook de plek bij uitstek om een Canadese toeriste mee te nemen naar het mannentoilet. Niet voor schunnige dingen, maar wel omdat je daar en enkel daar nog de oude Brusselse stadswallen kan zien die al enkele eeuwen meegaan. Ok, toegegeven, diezelfde wallen kan je ook nog deels aanschouwen enkele straten verder, maar het verhaal van het toilet wil je geen toerist onthouden… (Lees verder na de foto’s)
Met een goed gevulde maag zakten we af naar het oorspronkelijke hoofddoel van de avond: de betere cocktailbar. Onderweg spotte ik terloops ook nog twee Space Invaders die in ere hersteld waren en dus nog niet in mijn lijst zaten, dus ook op dat vlak: topavond! (Hoor je het in Keulen donderen? Je moest je schamen maar ik leg het volgende keer graag uit!). We kozen voor cocktailbar “Chemicals & botanics” in de Gasthuisstraat en ook deze plek stelde niet teleur: leuke setting en de cocktails waren effenaf top! De keuze in een nieuw ontdekte bar is altijd lastig, maar we waren verstandig genoeg om allemaal een andere cocktail te kiezen. Geen betere vorm van verbroedering / verzustering dan samen het glas te heffen en te laten rondgaan om vervolgens te beslissen welke nu de beste keuze was. Ik was absoluut fan van mijn “Jungle Highball” maar we waren het er unaniem over eens dat de “BBQ Gimlet” de absolute topper is.
Het mag duidelijk zijn: Brussel heeft weer wat meer ruimte in mijn hart verdiend gisteren, en hetzelfde mag gezegd worden over het hele gezelschap van de avond! Mijn stelling dat eten en drinken uitermate verbindend werkt blijft als een paal boven water staan. En verder: pak je spullen bijeen en ga er eentje drinken!
Schol!
Roel